Evangeline Smith Adams – 5
मेसेज होता.. …….. विन्सर हॉटेल धडाडून पेटले आहे, प्रचंड आग आहे , त्वरीत निघा…. या लेखमालेतले पहीले भाग इथे पहा .. Evangeline Smith Adams – 4 Evangeline Smith Adams – 3 Evangeline Smith Adams – 2 Evangeline Smith Adams – 1…
मेसेज होता.. …….. विन्सर हॉटेल धडाडून पेटले आहे, प्रचंड आग आहे , त्वरीत निघा…. या लेखमालेतले पहीले भाग इथे पहा .. Evangeline Smith Adams – 4 Evangeline Smith Adams – 3 Evangeline Smith Adams – 2 Evangeline Smith Adams – 1…
बाईंना अशी चटकन, अल्लाद झोप लागली हे एका अर्थाने बरेच झाले, कारण उद्याचा दिवस किती भयानक ठरणार आहे याची ना बाईंना कल्पना होती ना त्या वॉरेन ला ! पुढे चालू … या लेखमालेतले पहीले भाग इथे पहा .. Evangeline Smith…
बाई रुम मध्ये जरा स्थिरावत आहेत तोच रुम च्या दरवाज्यावर टकटक झाले .. “येस, कम ईन” दारात हॉटेलचा मालक ‘वॉरेन लेलँड’ उभा होता… पुढे चालू … या लेखमालेतले पहीले भाग इथे पहा .. Evangeline Smith Adams – 2 Evangeline Smith Adams…
“मॅडम, माफ करा पण तुम्ही आमचा वेळ बरबाद करत आहात, आम्ही आपल्याला रुम देऊ शकत नाही. सॉरी” हताश मनाने बाई हॉटेलच्या बाहेर आल्या. नकार मिळालेले हे कितवे हॉटेल असावे हे आता मोजायच्या पलीकडे होते.. पुढे चालू … या लेखमालेतले पहीला…
१६ मार्च १८८९, बोस्टन ते न्युयार्क असा (त्या काळातला) खडतर प्रवास करुन थकलेली , भागलेली अशी एक तिशीतली एक स्त्री एका हातात जडशील ब्यॅग घेऊन न्युयॉर्क च्या बिझनेस डिस्ट्रीक्ट चे अॅव्हेन्युज आणि स्ट्रीट्स पालथे घालत होती. बाई साधीसुधी नव्हती, दिसायला आकर्षक,…
फार फार वर्षा पुर्वी हे शिर्षक असलेला एक लघु निबंध वाचला होता, लेखकाचे नाव दुर्दैवाने लक्षात नाही पण बहुदा कै. अनंत काणेकर यांनी तो लिहला होता असे मला पुसटसे आठवते. त्या अज्ञात लेखकाचे (किंवा लेखिकेचे) मनापासुन आभार मानून त्या लघु निबंधाची…
श्री XXXXXX, सप्रेम नमस्कार आपण आपला शब्द पाळला नाहीत याचा खेद होतो, मागे काही कटू अनुभव आल्या मुळे मी ‘आधी पैसे मग काम’ असे धोरण अवलंबले आहे , पण आपल्या बाबतीत मी अपवाद केला होता तो केवळ आपण पैसे भरतो काम…
फार वर्षापूर्वी ‘व्यक्तीमत्व विकास’ संदर्भात एक बोधकथा ऐकली होती , त्यातल्या संदेशाचा मला फार उपयोग झाला. काय आश्चर्य बघा , आज त्या बोधकथेतला प्रसंग जसाच्या तसा माझ्या समोर घडला …. त्याचे असे झाले … आज एक जातक संध्याकाळी भेटायला आले होते,…
खूप वर्षां पूर्वी, एका वरिष्ठ सरकारी अधिकार्यांनी हा किस्सा मला सांगीतला होता. खरा – खोटा मला माहीती नाही. या किस्स्यातल्या तांत्रिक बाबी बद्दल मी अनभिज्ञ आहे, किस्सा बराच जुना असल्याने त्यावेळेचे सरकारी नियम , कार्यपद्धती आणि आजची बायोमेट्रीक पडताळणी वर आधारीत संंगणकीकृत कार्यपद्धती…
खूप जुनी पण सत्य कहाणी आहे ही, १९९० साल , त्यावेळेला मी पुण्यात होतो , बॅचलर आयुष्य मजेत घालवत होतो. तेव्हा मी पुणे स्टेशन परिसरात रहात होतो पण माझे बरेचसे मित्र मॉडेल कॉलनी , शिवाजीनगर परिसरात राहात होते त्यामुळे माझा मुक्काम…