‘”पलभर के लिए कोई हमें प्यार कर ले , झूठाँ ही सहीं’” चिरतरुण देव आनंद आणि स्वप्नसुंदरी हेमामालीनी यांच्या वर चित्रीत केलेले हे ‘जॉनी मेरा नाम’ या चित्रपटातले गाणे माझ्या अत्यंत आवडीचे आहे. माझ्या कडे आलेल्या जातकांशी बोलताना मला पदोपदी ह्या…
त्यानंतर नेमके काय घडले ते आम्हाला कोणालाही सांगता येणार नाही, सगळेच्या सगळे आमच्या सगळ्यांच्या अगदी अब्दुलच्याही स्मृतीतून कायमचे पुसले गेले आहे. काही केल्या आता ते आठवत नाही. प्रयत्न करुन ही मला काहीही आठवत नाही, तेव्हाही आणि आजही. मला शेवट्चे आठवते ते…
काही क्षणात आम्हाला सगळ्यांना अब्दुलने गाडी का थांबवली ते कळले, समोर हेड लाईट्स च्या प्रखर झोतात . हो, अगदी रस्त्याच्या मधोमध गाडी समोर दोन्ही हात पसरुन चक्क…. आमचे व्याही , म्हणजेच निरंजनचे सासरे, म्हणजेच प्रणोतीचे वडील, मनोहर पंत उभे होते! काय…
“वो तो मेरा फर्ज है, हां , और एक बात केहेना भूल गया , हमारे युसुफमियाँ, सुबह से ड्रायव्हींग करते करते और इस बदतमीज गाडी से लडते लडते काफी थके हुए मालूम पडते है , तो उन्हें यहाँ पर थोडा आराम…
सुधाने उपास तपास म्हणू नका , उपाय-तोडगे म्हणू नका करायचे काही एक शिल्लक ठेवले नव्हते, दहा-बारा ज्योतिषांचे उंबरठे झिजवून झाले, कोणी सांगेल तो कसलाही उपाय करायचा सपाटा सुरु होता, डोळ्यातून आसवे निघाली नाहीत असा एकही दिवस गेला नसेल. इकडे निरंजन आणि…
सुधाकरजींचे बोलणे पूर्ण व्हायच्या आत सुधाताईंना पण अगदी तसाच त्रास सुरु झाला … चेहेर्यावरचे भाव क्षणार्धात बदलले. चेहेरा ओढला गेला, डोळ्यांची बुबळे वर सरकली, सगळे अंग थरथरायला लागले, सगळ्या अंगातुन घामाच्या धारा वाहायला लागल्या, मान वाकडी झाली, दातावर दात वाजायला लागले…..
ही एक सत्य घटना आहे, म्हणजे यातला नाशिक-पुणे प्रवासात घडलेला प्रसंग आणि पुढे पुण्यातले पण सर्व प्रसंग १००% सत्य असून मी स्वत: अनुभवलेले आहेत, या कथेतला कोकणातला किस्सा मात्र खरा का खोटा ते मला ठरवता आले नाही, पण सुधाकर काका –…
अपुरा अभ्यास / अनुभव / तारतम्याचा अभाव. .. (पुढे चालू) बहुतांश ज्योतिषी एकच एक ज्योतिष पद्धतीचा वापर करतात किंबहुना ते जी पद्धती वापरतात तीच अचूक , सर्वात्तम आहे , त्याच्या पलीकडे दुसरे काहीही नाही असे समजतात. बर्याच वेळा यात ते वापरत…
सध्या मी अगदी मोजक्या , म्हणजे दोनच विद्यार्थांना (फोन / ईमेल द्वारा) ज्योतिषशास्त्र शिकवत आहे. चैतन्य हा त्यातलाच एक अभ्यासू, मेहनती. तसा चैतन्यचा अभ्यास बर्या पैकी आहे, माझ्या कडे येण्याच्या आधी तीन एक वर्षे आणि माझ्या कडे आल्या पासुनची दिड वर्षे…
मी थोडा विचार केला , आपण ह्या परिस्थिती काय करु शकतो? हात दाखवून अवलक्षण करुन घेतलेच आहे आता जे जे होईल ते पाहाणेच माझ्या हातात आहे, मी दुसरे काय करु शकणार? आणि एकदाचा ‘तो’ दिवस उजाडला… पुढे चालू…. आजचा…