(हा फटू इंटरनेट वरुन साभार! फटु तला वाडा आणि ज्योतिषीबुवा राहात असलेला वाडा यांचा काहीही संबंध नाही.) या लेख मालिकेतला पहिला भाग इथे वाचा: पुन्हा ज्योतिषाची तर्हा… भाग १ त्या वाड्याला दरवाजाच नव्हता, फक्त चौकट होती, आत शिरताच भप्पssकन घाण वास…
‘अशीही ज्योतिषाची तर्हा’ लेखमाला सुरु केल्यानंतर काही जणांनी ईमेल लिहून विचारले , १९८७ च्या म्हणजे ३० वर्षापुर्वीच्या च्या घटना , प्रसंग , संवाद इतके तपशीलवार कसे काय आठवतात हो तुम्हाला? शंका रास्त आहे पण त्याचे उत्तर वर दिलेल्या फटुत आहे. मी…
“राजा विक्रमादित्याने आपला हट्ट सोडला नाही. पुन्हा तलवार उपसून तो झाडावर चढला अन फांदीवर लटकणाऱ्या प्रेताला खांद्यावर घेऊन काहीही न बोलता मांत्रिकाच्या कुटीचा रस्ता चालू लागला. …” नाही , आज मी ‘वेताळ पंचविशी’ मधली एखादी स्टुरी सांगणार नाहीये. पण ती स्टुरी…
१९८७-८८-८९ हा माझ्या आयुष्यातला एक मंतरलेला काळ होता. शिक्षण पूर्ण करुन , स्वतंत्रपणे जगत होतो, नोकरी नविन होती, राहाण्यची जागा , मेस , पुण्याची (कुप्रसिद्ध) पी.एम.टी, आणि पहिल्यांदाच अनुभवत असलेला ‘पुणेरी’ पणा… सगळीच आव्हानें होती, पण त्या झगडण्यातही एक अलगसा मझा…
कालचा रवीवार जरा रेकॉर्डिग मध्ये घालवला. शुभं भवतु
A tire kicker is someone who’s going to ask, and ask and ask, with very little chance of them ever paying for your services. A tire kicker is a low baller, a time waster and a constant danger to any independent…
भुरकाई आणि अक्काई (दोन मांजर्या आहेत घरी) दोघींची पिल्ले (मॉन्टी, मोहन, सोनी, हरणीं, रतनकुमार , शेरसिंह) आता मोठी झालीत , घरभर दंगा (आणि पसारा) करत नुसती हुंदडत असतात त्यातला ‘मॉन्टी” मोठा विचारवंत आहे , आध्यात्मिक आहे. रोजची गणपतीची पूजा असते ,…
निवांतपणे चष्म्याच्या काचा पुसुन , चष्मा डोळ्यावर स्थानापन्न करत ज्योतिषीबुवा म्हणाले.. “नास्तिक दिसताय… चालायचेच .. पण पटेल , एक न एक दिवस पटेल हे सगळे तुम्हाला” “इथे मी आस्तीक आहे का नास्तीक हा प्रश्नच उद्भवत नाही, मी एक प्रश्न विचारला होता…
“काय होता तुमचा प्रश्न?” ज्योतिषीबुवा मख्खा सारखे पुन्हा विचारते झाले… “अहो, अपॉईंटमेंट घेतानाच मी तो सांगीतला होता ना?” “त्याचे काय आहे , मला रोज इतके फोन येतात ना की सगळे डिटेल्स लक्षात ठेवणे अवघड जाते.” “मग लिहून का ठेवत नाही ?”…
‘डॉक्टर ’ चा अंदाज (का नेम ?) चुकल्याने ज्योतिषीबुवा हडबडले, खरे तर अगदी सुरवातीलाच पत्रिकेवर वर-वर ची नजर टाकून एखाद्याचे शिक्षण / व्यवसाय सांगून तोंडघशी पडून घ्यायची काहीच गरज नव्हती. कारण इतक्या अपुर्या माहीतीवर आणि पत्रिकेचा फारसा अभ्यास न करताच असले…